Wat zaten we te te springen om een buitje, zo'n twee weken geleden... Na een redelijk droge winter en droge aprilmaand stonden er al weer alarmerende berichten in de krant over dalend grondwater en natuurlijk over boeren die hun eerste zaaigoed beregenden, om nog maar te zwijgen van de talloze thuis-tuiniers die hun vroeg uitlopende vaste planten scherp in de gaten hielden.

En kijk nu eens! Meer hemelwater dan we hadden dromen/wensen komt op ons neer, al dagen achtereen, en met uitzicht op meer.  'Genoeg! Genoeg!' roepen we naar boven, maar natuurlijk, als steeds, tevergeefs.

Ik was ondanks de regen met mijn camera op bezoek in de moestuin bij Annie Smid en drentelde ook rond de aanpalende tuinen.  Het regende zachtjes, maar de lucht is fris en de tuinen liggen er supergroen bij voor de eerste helft van mei. In Annie's tuin zompen we over de graspaadjes, mijn kruk zakt bij elke stap een stukje in de modder en er liggen regenplassen op het plasticfolie waarmee de niet ingezaaide grond onkruidvrij wordt gehouden. Ik vind een verdronken regenwurm in een poeltje, het grijs van de hemel ligt laag op de tuin en het weiland eromheen.

Maar zie eens hoe intens het groen oplicht tegen de donkere aarde! Zie je ooit zulke smaragdgroene rucola wanneer de zon schijnt? Schitteren er ooit zo poëtisch regendruppels in de nieuwe rodekool bladeren? Is blauw van bloemen zo mooi wanneer de lucht ook blauw is? Nee, nee en nog eens nee. Het was prachtig op de tuin – overal flonkert het jonge groen van sla en peterselie, er staat al lupine te bloeien, een eerste vingerhoedskruid steekt zijn spitse bloemstengel boven de mooie strakke buxushaagjes uit.

Ook voor wie niet in de aarde werkt maar alleen kijkt en fotografeert is de moestuin een bron van inspiratie.

Liefdevol worden hier de aardbeiplanten bekeken en de eerste kruisbessen afgedekt. De rode kool groeit geweldig en de lathyrus, Annie's specialiteit, staat op dubbele rij 5 centimeter hoog tegen het gaas, net als de capucijners.

Hier op de tuin zie ik dat het spreekwoord 'het oog van de meester maakt het paard vet' ook op groenten en bloemen van toepassing is. Ook al kun je helaas slakken niet wegkijken en kunnen blikken geen witte vlieg of zwarte luis  doden, een oog vol liefde is toch onmisbaar voor een echt mooie tuin.

Misschien kijken jullie ook, net als Annie en ik, naar Maarten 't Hart's moestuin- programma op Nederland 2 op maandag. Het is een ' hartverwarmend' programma, dat de kijker vol bewondering vervult voor het engelengeduld en het doorzettingsvermogen voor de (beginnende) moestuinier. De ervaren tuinder moet wellicht glimlachen om Maarten's biologisch geworstel met ongedierte. Het lijkt soms wel een wonder dat er nog wat te eten op het bord komt van de bekende schrijver.

Daarom was ik ook nog meer onder de indruk van alles wat ik er zo gezond en weelderig bij zag staan  op de tuin aan de Brinkhoekweg afgelopen zaterdag, in de zachte regen van mei. Vroeger zongen we  'Meiregen, maak dat ik gróter word, gróter word...': die wens gaat dit seizoen voor de tuin wel in vervulling, denk ik.

Tuinieren in de regen  

Lucette M. Faber

11 mei  2014